Stadsdeel Zeeburg verkoopt vastgoed. Zo wordt het Badhuis en het pand van de Albert Heijn aan de Molukkenstraat verkocht. Het stadsdeel investeert daarmee -naar eigen zeggen- in de buurt. Dat is het stadsdeel, volgens een persbericht, overeengekomen met Eigen Haard, Ymere en de Alliantie Amsterdam. De corporaties nemen in de Indische Buurt voornamelijk gebouwen over waarin maatschappelijke voorzieningen zijn gehuisvest. Door middel van een borgingsovereenkomst wordt blijvende beschikbaarheid en kwaliteit van de voorzieningen gegarandeerd en vastgelegd. Goede voorzieningen met een duurzame huisvesting in de buurt zijn van groot belang. Wethouder Jan Hoek: ‘De verkoop levert het stadsdeel geld op om te investeren in de buurt en biedt kansen om panden te ontwikkelen voor de buurt.’

De verkoop levert vele miljoenen op. Jan Hoek: ‘We halen het geld uit de stenen en investeren het in de buurt.’ Bovendien wordt hiermee de weg vrij gemaakt voor verdere ontwikkeling. Met de verkoop wordt de ruimte geschapen voor nieuwe initiatieven in de buurt, terwijl het aanbod van maatschappelijke functies die de gebouwen vervullen gewaarborgd blijft. Door de verkoop beperkt het stadsdeel bovendien het financieel risico dat aan het bezit en beheer van dit soort panden kleeft. Voor de corporaties is de overname van vastgoed in de Indische Buurt een logische en wenselijke stap. Beheer en ontwikkeling van vastgoed is immers de kerntaak en expertise van corporaties.

In totaal worden 27 panden verkocht. Het gaat om ‘maatschappelijk vastgoed’: buurthuizen, panden voor verenigingen, kunstenaars, de opvang van verslaafden en een zorgloket. Vooraf zijn alle panden uitgebreid getaxeerd op basis van de staat van het pand en de verwachte huuropbrengsten.

Bij de verkoop hoort een stevige borgingsovereenkomst met ondere afspraken over de huurontwikkeling. Daarnaast is afgesproken is dat als een corporatie een andere bestemming aan een maatschappelijke voorziening wil geven, kan dit alleen als het stadsdeel hier toestemming voor geeft. Jan Hoek: ‘Buurthuizen en plekken voor maatschappelijke organisaties zijn onmisbaar in de Indische Buurt. We hebben er alle vertrouwen in dat de corporaties op een zorgvuldige manier met deze gebouwen omgaan’.

De overname door de corporaties van het vastgoed van stadsdeel Zeeburg in de Indische Buurt is onderdeel van de “convenantafspraken” uit 2007. Hierin spraken de woningcorporaties af met het stadsdeel om vernieuwing van de Indische Buurt.

Het voorstel van het Dagelijks Bestuur wordt op maandag 8 februari in de commissie Fysiek besproken en op dinsdag 16 februari neemt de stadsdeelraad van Zeeburg hier een besluit over.

http://www.zeeburg.nl/actueel/nieuws_0/wonen_werken_en/indische_buurt/zeeburg_investeert
http://www.grootoost.nu/index.php/site/comm/geld_voor_indische_buurt/ Toezeggingen corporaties aan stadsdeel over Vogelaargelden

http://www.grootoost.nu/index.php/site/comm/samen_aan_de_slag_in_de_indische_buurt/ (Persbericht stadsdeel over het convenant destijds)

Ligt het aan mij of betekent investeren iets heel anders?
Dat gaat er toch niet om dat je verkoopt!

De corporaties hebben in opdracht van het stadsdeel met geld gesmeten dat er nog niet is; aan het Vogelaarproject kleven ernstige vermoedens van ongeoorloofde staatssteun. Nog zijn de precieze voorwaarden niet bekend waaronder deze goedkeuring is gegeven, met name omdat Neelie Smit Kroes daar weg is.
Zie hier: Europese Commissie: wijzigingen in stelsel goedgekeurd

Doordat het stadsdeel zijn vastgoed aan deze drie corporaties verkoopt, zien zij toch nog wat terug van de investeringen die zij hebben moeten maken.
Wel lekker oneerlijk tegen al die andere corporaties die soms ook weleens vastgoed willen kopen!

Opmerkelijk dat de Zeeburgse raad dit er doorheen drukt, terwijl de raad van het nieuwe stadsdeel Oost met de gevolgen zit.

Over een maand zijn er verkiezingen!

Opmerkelijk, maar níet verbazend.

Even een staatsrecht-puntje: het is niet de Raad die het erdoor drukt, maar de wethouders en stadsdeelvoorzitter. Ook wel bekend als “Dagelijks Bestuur”, of “Stadsdeel”.

Wij hebben 4 jaar geleden gestemd op mensen die dit moeten controleren. En dat moeten we over een maand weer doen.
Welke raadsleden hier nog wél controleren, dat lees je niet op de website van het stadsdeel.

Het verkopen van dergelijk strategisch vastgoed lijkt mij een slechte zaak. Dit DB (overigens vrij onbegrijpelijk voor een bestuur van een links signatuur) dat alle welzijnstaken naar de markt overgedragen moeten worden. Het afstoten van deze panden past in dat plaatje. Treurig dat (voormalig) socialisten deze uitverkoop aan de markt nu organiseren. Er zit geen enkele ideologie meer achter.

In de overeenkomst tussen Zeeburg en de corporaties staat o.a.:

p.2 “g. dat de corporaties als onderdeel van de overdracht de verantwoordelijk op zich nemen zorg te dragen voor de beschikbaarheid van voldoende maatschappelijk vastgoed in de Indische Buurt.”

Hiermee geeft deze overheid dus de verantwoordelijkheid voor de beschikbaarheid van voldoende maatschappelijk vastgoed in de Indische Buurt uit handen. Deze verantwoordelijkheid ligt nu bij de woningcorporaties. Dit kan niet.

Vervolgens is er sprake van een Programmaraad, waarin zowel Corporaties als overheid zitten. Die Programmaraad bepaalt hoeveel maatschappelijk vastgoed nodig is. Ook die taak wordt dus uit handen gegeven. Normaal gesproken zou het namelijk natuurlijk het door de kiezers gekozen politiek bestuur moeten zijn dat bepaalt hoeveel maatschappelijk vastgoed nodig is.

Verder is de overeenkomst onontbindbaar als beide partijen het daar niet over eens zijn.

Kortom, er ontstaat een situatie waarin:

1. de overheid zich niet langer aansprakelijk stelt voor de beschikbaarheid van voldoende maatschappelijk vastgoed in de Indische Buurt. deze taak ligt voortaan bij een commerciële partij, die via de programmaraad voortdurend en structureel in staat is de benodigde hoeveelheid te betwisten.

2. de door de kiezers gekozen overheid niet langer beslist over de behoefte aan maatschappelijk vastgoed, maar in een programmaraad in onderhandeling moet met een partij met deels andere belangen (namelijk het commercieel exploiteren van vastgoed).

3. een en ander niet meer teruggedraaid kan worden.

Dit is een zeer ongewenste situatie. Gebouwen uitverkopen is één ding, maar ik vraag me werkelijk af in hoeverre deze overheid juridisch haar verplichtingen als gekozen lichaam mag overdragen aan partijen die niet 100% aan haar verantwoording schuldig zijn. Met name lijkt het me onmogelijke situatie dat de beslissing over de behoefte aan maatschappelijk vastgoed niet langer politiek wordt genomen, maar uitkomst wordt van een onderhandelingsproces tussen overheid en een commerciële derde.

In feite is dit nog een stap verder dan de welzijnstaken door Civic. Hierbij werd de burger de afgelopen 4 jaar ook al 1-op-1 doorgestuurd naar deze commerciële partij bij klachten en nam de overheid althans informeel afstand van haar verantwoordelijkheid, maar nu neemt de stadsdeelorganisatie zelfs formeel afstand van haar taak door een deel van het welzijnsbeleid (in dit geval het vaststellen van het benodigd maatschappelijk vastgoed,) per contract aan een niet van haar afhankelijke partij met andere belangen over te dragen.

Geachte raadsleden, zouden jullie hier werkelijk nog niet even over moeten nadenken? Dit kan toch niet? Wil je dit werkelijk op je geweten hebben?

Begrijp ik het nu goed? Het stadsdeel is nu nog eigenaar van een aantal panden in de buurt en wil die verkopen aan corporaties. Het gaat om Het badhuis en AH en een aantal panden waar maatschappelijke voorzieningen zijn gehuisvest. Bij die laatste panden wil het stadsdeel bedingen dat de corporatie die panden niet zomaar aan een organisatie die geen maatschappelijk functie heeft kan gaan verhuren.

Nu ben ik ik gewoonlijk echt tegen privatisering enz, maar hier zie ik het probleem even niet direct. Het is toch al jaren zo dat de gemeente in principe geen panden meer in de verhuur heeft. (zo is het gemeentelijk woningbedrijf al pakweg 20 jaar geleden opgeheven). Ooit is besloten dat panden verhuren geen overheidstaak is. Ik ben ook eigenlijk verbaasd dat het stadsdeel nog panden in eigendom heeft voor de verhuur. En als het gaat om een restaurant en een supermarkt zie ik ook echt niet in waarom de overheid eigenaar van die panden zou moeten zijn.

Voor welzijnswerk enz. moeten er natuurlijk goede panden zijn. Maar moet dat nu perse via het stadsdeel als eigenaar? Corporaties zijn ook niet meer wat ze vroeger waren, maar het zijn geen speculanten. Is het nu heel raar dat welzijnsinstellingen gewoon ergens een pand huren? Is de taak van het stadsdeel niet meer om er voor te zorgen dat welzijnsinstellingen voldoende geld hebben om een pand te huren?

Wat betreft Civic: daar ben ik helemaal niet enthousiast over en ik hoop van harte dat na de fusie Dynamo het welzijnswerk voor heel Oost weer krijgt. Maar Dynamo is ook een private partij. De tijd dat het welzijnswerk door de overheid zelf werd uitgevoerd is heel erg lang geleden. Iets anders is dat het dat het stadsdeel nu, als ik het goed begrepen heb, de controle van Civic bij Civic zelf heeft gelegd (dit is vast erg kort door de bocht) Dat kan natuurlijk niet. Maar dat is een heel ander probleem.

Het stadsdeel moet wel faciliteren dat welzijnsinstellingen goede huisvesting hebben, maar of dat nu per se moet door zelf verhuurder te zijn vraag ik me af.

En het Badhuis en en zeker AH hoeven niet door het stadsdeel gefaciliteerd te worden

Het gaat er vooral over dat het stadsdeel het beschikbaar zijn van voldoende ruimte voor maatschappelijke organisaties uit handen wil geven aan de corporaties, en ook de beslissing hoeveel ruimte er nodig is niet langer zelf wil bepalen, maar als uitkomst van een gesprek met de corporaties.

Mijn standpunt is dat de overheid zelf moet bepalen hoeveel ruimte nodig is voor maatschappelijke organisaties en dat dat nooit de uitkomst van een onderhandeling met een derde partij kan zijn.

De supermarkt ook. Dat pand ligt reuze strategisch in het midden van de Indische Buurt. Duidelijk heeft iemand ooit bedacht dat supermarkten van vitaal belang zijn voor de buurt. De huur is hoog, grote supermarktketens zitten liever aan de rand van de a10 in een grote hypermarche, dan kunnen ze goed “op de kosten sturen”. Maar het is neit in het belang van de gemeente want dan moet iedereen naar verweggie met de auto.

En dat geldt voor die buurthuizen al helemaal. Wat is het enige dat je nu niet kan regelen als buurtbewoner? EEN PAND!